Liefde op het eerste gezicht.

Op zaterdag 24 september kwam blue bij ons, gebracht door de oude baasjes, zijn verzorgster Leonie kwam ook mee. Het afscheid nemen van de innemende viervoeter viel niet mee voor de oude baasjes van Blue, Gelukkig werden Blue en Rocky al snel dikke vrienden wat de pijn toch enigszins verzacht. Blue en Rocky  lopen nu de hele dag achter of naast elkaar, en gaan samen naar de stal, echt een verliefd stel. Op maandag 26 september had Anne les in manege Lisiduna met Rocky. Blue mocht mee naar de manege en zag dat Rocky door een deur verdween waarop hij een luid gehinnik lied horen. Hij was het er niet helemaal mee eens dat Rocky daar achter bleef. Ik ben op Blue terug naar huis gereden. Onderweg keek Blue nogmaals om en hinnikte luid, ook thuis in de paddock bleef hij hinniken. Bij terugkomst van Rocky was Blue bijna niet meer te houden, een snelle sprint door de paddock en hij was bij het hek om Rocky te verwelkomen. Na samen een bak wortelen gegeten te hebben gingen ze blij en gelukkig de stal in. Zo zie ja maar dat dieren ook gevoelens hebben waar we rekening mee moeten houden.
 

Wie en wat is Blue

Blue is een x tinker ruin van 1m45 bouwjaar 2001 en staat ingeschreven in het ICS cross-bred stamboek van  Tinkers. Hij is bruin met 4 witte sokken, en een blauw oog vandaar de naam Blue naar de gelijknamige film "Mickey blue eyes". Blue heeft heel wat in zijn mars zoals de volgende foto's laten zien.
 
 

Tinker keuring  21- 08 - 2004

 

Mickey blue eyes

Wobke met Blue tijdens een dressuur wedstrijd Oefening voor de spring wedstrijd
   
   
In de winter 2004/2005 voor het eerst betuigd
   
   
   
1e x voor de kar  16 - 04 - 2005 1e x wij met Blue voor de kar 11 - 09 - 2005
   
   
Blue met Rocky in de paddock  24 - 09 - 2005 Calvin  Rocky  en Blue in de wei. 23 - 6 - 2006
   

Dagboek van ervaringen met Blue.

Blue de eerste keer in het bos

Masja, de moeder van een vriendinnetje van mijn dochter kwam met een Fries "Nienke" de tuin in. Vol belangstelling stonden de 2 paarden naar de grote Fries te kijken. gaan jullie mee vroeg Masja? Natuurlijk gingen we mee, en zadelde de paarden op. Braaf liep Blue achter de 2 andere paarden tot halverwege het tuinpad. Hier vond Blue toch wel dat ze vooraan moest lopen voor de 2 damespaarden (merries) Blue was dus het eerste op de weg....ja en dan. Blue draaide zich om om te kijken waar de andere paarden waren, vlak achter hem dus. We stapte op en zoals gewoonlijk nam Rocky de eerste stap. Bijna gelijktijdig starte bue en klierde net zo lang tot ze voor op liep ze dacht deze weg ken ik al. Hier heb ik maandag ook gelopen. trots liep hij vooraan en de merries er achter. Dat was wat voor Blue zo'n harem achter zich aan. Trots stapte Blue door over het fietspad (waar paarden ook mogen) Hij zou die merries wel eens even laten zien wie hij was en zette een drafje in. De merries volgde hem op de voet, dat was wel wat. Nog maar een versnelling hoger dacht blue, maar dat mocht niet van mij en liet hem weer stappen. Na ongeveer 1km kwamen we bij de bosingang. Dat was heel andere koek, een smal zandpad tussen de bomen door, dat was opletten met al die wortels op het pad. Tot overmaat van ramp groeide er ook nog wat bramentakken over het pad, dit deed de deur dicht. Blue ging in staking, hier ga ik niet door heen dacht hij. Ik stapte af en deed de takjes opzij en zij kom maar en liep gelijk achteruit. Aha dacht Blue daar kan je dus gewoon doorheen, en liep naar mij toe. Voorbij de enge takjes stapte ik weer op en we stapten verder door het bos. Na een paar honderd meter weer enge bosjes die over het pad groeide. Rocky stond te trappelen van ongeduld en begreep niet dat zo'n "flinke ruin" daar niet langs durfde. Ik zei Anne ga jij maar met Rocky voor rijden. Rocky ging als een speer tussen de takken door. (makkie al zo vaak gedaan) Blue wilde niet achter blijven en volgde de merrie op 2 meter afstand. Na een paar km kwamen we in de duinen, Rocky stapte de duin op. (wist dat het aan de andere kant steil naar beneden ging) Blue zou hier wel even laten zien dat je zo'n helling ook in draf kon nemen. Tot de helft van de helling vond ik dit prima, hier liet ik Blue weer stappen tot boven aan. Een prachtig uitzicht, een redelijk steile helling naar beneden, een breed strand (het was eb) en daar achter de zee. Het waaide daar flink en Blue's manen wapperde in de wind. Hier wilde Blue wel even blijven staan en om zich heen kijken en naar het geluid van de golven te luisteren. Even later daalden wij af naar het strand, tjonge mul zand is dat, dat loopt zwaar. Bij de vloedlijn aangekomen liep het een stuk beter, hier was een geul met ongeveer 30cm water en een meter of 20 breed. Geen probleem voor blue dat had hij blijkbaar wel meer gedaan en liep er zonder twijfel doorheen. Nu nog even een meter of 50 over redelijk hard zand tot het ECHTE water. Dat was wel even wat anders dan zo'n plasje. Onderzoekend keek hij naar de golven, we stapten er recht op af. O JEE dat water beweegt en komt recht op mij af. WEGWEZEN. O nou is het water weer weg, dus kan ik wel wat dichterbij gaan kijken O JEE dat water beweegt en komt recht op mij af. WEGWEZEN. Bleu wilde wel langs het water maar niet te dichtbij. Na een paar kilometer ging Blue toch wat dichter naar het water toe en kon niet voorkomen dat er een golf tot halverwege zijn benen kwam. WEGWEZEN. Eigenlijk helemaal niet zo erg, het deed geen pijn. Nieuwsgierig ging Blue toch nog naar het water toe, weer een golf over zijn benen. WEGWEZEN. Dit herhaalde zich een paar keer tot Blue het een spelletje begon te vinden. Telkens liep hij naar de golf toe om vervolgens weer weg te wezen. Na 10 minuten liet hij het maar over zich komen. Eigenlijk wel lekker dat water tegen je benen. Tegen dat hij het lekker begon te vinden moesten we weer over het brede strand naar een duinovergang. Deze overgang was met betonplaten en minder vermoeiend. Achter deze duinovergang licht de stoeterij van Karin Maas waar wij in de zomer staan met de paarden. Bij aankomst stonden de paarden al bij het hek om ons luid hinnikend te begroeten. We hebben de fries "Nienke" daar terug in de wei gezet. (Nienke is van Karin Maas) Blue heeft dus al even naar zijn toekomstige plek gekeken. En oppervlakkig kennis gemaakt met de paarden die hier staan. Een paard was zo opgewonden dat zij tegen het schrikdraad kwam. Schrok en sprong opzij net als onze paarden. Ik lag net nog niet in de sloot. Hierna zijn we naar huis gestapt. (niet meer zo snel als op de heenweg) Toch een beetje vermoeiend zo'n rit maar niet bezweet, aardige conditie die Blue. Terug bij de stal lieten ze de Muesli en de wortelen goed smaken. Nog wat hooi in de ruif, het buitenlicht aan en dan rustig naar buiten kijken. en dromen van de golven.

Blue,s tweede keer op het strand

Blue is hier nu een dikke 2 weken en het vertrouwen van Blue wordt steeds groter. De vorige keer in het bos moest ik nog afstappen om een takje opzij te halen.Nu stopt hij er niet voor maar loopt voorzichtig door, na deze overwinning volgt een huppeltje. Op het strand blijft het nog steeds spannend. Ribbels in het zand is eng, daar stopt hij voor. Na het zeggen "het is goed blue, kom maar"en een klein beetje been gaat hij toch. Als blijkt dat dit helemaal niet eng is stapt hij vrolijk en triomfantelijk door.Na een 3 kwartier op het strand was Blue zo zelfverzekerd dat hij wel zin had in een wedstrijdje hardlopen. We hadden afgesproken om eens een stukje te gaan draven op het strand. Rocky houd niet zo van draven en gaat liever in galop. ( kan ze ook bijna stilstaand) Blue ging er in een drafje achteraan tot hij naast Rocky kwam te lopen. Blue keek eens minachtend naar Rocky en gaf er wat gas bij.( ik kan lekker harder) Waarop Rocky als een speer vooruit vloog. (wat denk je wel) Blue gaf nu ook vol gas en was de enge ribbels in het zand allang vergeten.Blue kan behoorlijk hard op het strand en vind het nog leuk ook.Zelfs in deze verhitte strijd is Blue makkelijk terug te brengen in draf en daarna in stap. We zijn over polderweggetjes terug gegaan naar huis. Onderweg kwamen we nog langs de stoeterij waar Nienke het Friese paard stond. Nienke was de vorige keer meegereden met de strandrit. Blue hinnikte zacht naar Nienke en Nienke terug. Een goed teken, Blue komt volgend jaar in de zelfde wei te staan.( Ze zijn alvast vriendjes geworden). Dus zal hij het best kunnen wennen in de wei van de stoeterij waar Nienke staat.Nog even terug naar het strand. Blue vind het nog steeds eng (en spannend) als de golven op het strand slaan. Blue vind water leuk maar het moet niet bewegen en lawaai maken. De eerste keer op het strand sprong Blue 2 a 3 meter opzij. Nu na de 3e x nog 1 a 2 meter, we gaan vooruit. Maar echt door de branding lopen is er nog niet bij. Komt misschien nog wel.

Oefening voor strao rijden

We waren op zaterdag 18 februari met Caro, Jasper, Nienke, Bibi, Rocky en Blue op strao oefening. Blue werd echt opgesloten tussen de andere paarden en liep achter de dikke billen van Jasper de grote shire.
Blue was blijkbaar onder de indruk van deze batterij en liep braaf mee tot het water tot aan zijn buik kwam. Inmiddels waren we een behoorlijk stuk in zee gegaan en liepen over en ondiepe plek in de zee. Terug kon niet, Blue probeerde nog even richting strand maar daar werd het snel dieper en besloot braaf met de andere mee te lopen. Na zo'n halve kilometer konden we weer naar het strand (met een draf), wat was Blue blij weer op droog zand te lopen. Dit was Blue's eerste ervaring met een natte buik. Toch hebben we maar niet meegedaan met het strao rijden. Misschien het volgende jaar. Het is een hele zit zo'n halve dag met het paard in de weer, en koud dat het was.

Blue staat sinds 1 mei in de wei met 4 soortgenoten: Bibi, Calvin, Rocky en Caro

 

Donderdag 11 mei

1e rit voor de kar in Westenschouwen.
We zijn een ritje door de polder gaan maken. Anne, Alicia en Tes zonder zadel en zonder hoofdstel, alleen een halster en een halstertouw op weg naar de paddock thuis. Hier werd Blue voor de eerste keer voor de kar gespannen. Blue was onrustig, wat gaat er nu gebeuren? Toch liep Blue braaf achter de 2 paarden Rocky en Bibi en Caro er naast. Blue vond dit wel gezellig en hobbelde er redelijk rustig achteraan tot de eerste kruising waar de ruiters stopte. Zou er iets aan de hand zijn? Blue stopte ook en ging achteruit, hier moest de groom even aan te pas komen. Nog een dubbel geparkeerde trailer en een tegenligger, daarna ging alles weer goed. Na een paar kilometer was het wel zweten (geen conditie, een warme dag en de spanning) Blue leek het verder toch wel leuk te vinden voor de kar. Bij de wei aangekomen zette de ruiters de paarden weer in de wei, dit nog wilde Blue ook wel. Blue moest nog terug naar huis om de kar weer in de schuur te zetten, dit ging wat trager zonder de escorte. Met aftuigen werd hij behoorlijk zenuwachtig en zou het liefst een sprintje naar de wei willen inzetten. Zo snel mogelijk naar de andere paarden, maar een schepje bix doet wonderen. Toen Blue het halster weer aan kreeg werd hij meteen rustig. (begreep meteen dat hij weer terug naar de wei ging)

Zondag 2 Juli 2006

Met Eunice en Anne met Blue voor de kar op pad geweest. Deze keer zonder escorte. s'morgens om 6:30 de paarden (Rocky en Blue) uit de wei gehaald en in de paddock thuis gezet. Vroeg vanwege de warmte kwam om 8:05 Eunice en begonnen we met optuigen. Blue was rustig tot hij in de gaten kreeg dat Rocky niet mee ging. Hinniken en niet willen lopen was het gevolg. Na wat aandringen besloot Blue toch maar aan de reis te beginnen. Blue was vrij braaf, schrok alleen van een koppel eenden die plots opvlogen in de berm van de weg, en een klein hondje (zo'n hondje had Blue al eens slechte ervaringen mee gehad op het strand) En probeerde er met een boog omheen te lopen, de meeste honden trekt blue zich niets van aan. Het werd  warm dus maar vroeg om 8 uur vertrokken. Na 1 rondje polder werd blue al nat van het zweet, lekker rollen in de zandbak was het na de rit. Was het de spanning of de temperatuur?

Maandag 3 Juli

Om 6:00 gaat Alicia met Blue naar het strand.

 

   
   
De paarden na de eerste nacht in de mist op de vroonweg 5:30 uur 10 - 7 - 2006 Blue nog even het gras aan het maaien in de
tuin Okt 2006


9 juli 2006

Nadat de paarden de wei bij Karin kaal hadden gegeten zijn ze overgebracht naar de wei bij de Vroonweg.

Op zaterdag 15 juli s'morgens om 6:30uur zijn we een duin, bos en strandrit gaan maken. Blue had hier blijkbaar echt zin in, en kwam meteen naar mij toe liet gewillig zijn hoefjes krabben. Blue was super braaf onderweg, met een rustig drafje gingen we op het super brede strand bij nieuw Haamstede vlak langs de vloedlijn. Blue ging zelfs zonder tegen te sputteren nog een stukje door de zee. Was het geluid van de golven niet eng meer?

20 juli

Ook de wei aan de vroonweg is nu kaal gegeten dus maar weer terug naar de grote wei aan de Westerseweg.

EEN STUK UIT HET DAGBOEK VAN BLUE.

 

Vrijdag 18 mei:

De hele dag lekker in de wei van het vette gras gegeten. (Hmmm… ik voel mijn buikje groeien!)Het vaste programma eigenlijk, tot ’s avonds. De bazen van de andere ‘mannen’ Jack en Cal, en nog een ander meisje (Jessie geloof ik,) kwamen de wei in om appels aan alle paarden te voeren. Lekker!

 Natuurlijk lopen we dan gezellig met z’n allen mee naar het hek, in de hoop op nog een appel of een aai. Ik wilde me net omdraaien en weg te kuieren, omdat Jack en Cal het hek al uit waren geleid, toen de bazin van Jack met een halster naar me toe kwam en die omdeed. Verdacht…

   Dat ze me ging poetsen en opzadelen, was vreemd, maar dat ze me vervolgens ook nog eens besteeg, was wel heel strange! We vertrokken voor een rondje naar het bos, Mas op Cal, Jessie op Jack, en Alicia op mij. Alle verdachte voorwerpen die we wel niet tegenkwamen, zoals bankjes, bomen en toeristen, gaven me een reden om mijn hoofd alle kanten op te gooien.

   Het werd maar een klein rondje gadrabos, maar eind van de rit was ik kletsnat. “Moet je je ook niet zo druk maken,” zei mijn berijdster. Wat nou drukmaken? Weet ze dan niet hoe gevaarlijk picknickbankjes zijn?

   We zijn weer op normale wijze op wei gezet, na uitgebreid te zijn vertroeteld uiteraard, daar zorg ik wel voor!

Nou vraag ik me alleen nog af waaraan ik zo’n spannend rondje aan te danken had…?

 

Zaterdag 19 mei:

Hehe, ben je net uitgerust van een spannende rit, staan ze de volgende ochtend weer op je te wachten. Op een of andere manier vond ik die rit gisteren toch wel leuk, dus ik eet keurig mijn appel op en laat een halster om doen. Willen we net als mannen onder elkaar naar het strand vertrekken, zelfde opstelling als gisteren, en dan komt Caro’s bazin zeggen dat ze ook mee wil. Oke, even gewacht, hopen maar dat Rocky zich rustig houdt. Toen konden we eindelijk vertrekken. Ik kon niet wachten! Ik moest en zou het eerste stuk voorop lopen, mocht ik dat niet, liet ik dat duidelijk merken door mijn hoofd alle kanten op te gooien.

De rit naar het strand toe was al spannend, al die fietsers, maar op het strand zelf was het ronduit eng! Het waaide hard en alleen Caro was rustig. Vooral Jack maakte zich gek. We zijn op het strand naar het water gereden en vervolgens met een ruime bocht terug naar de strandovergang, waarbij we nog een stuk hebben gerend. Jack en Cal zijn snel zeg! Die hebben echt een 100pk motor op hun achterwerk geplakt, want ik, de stoerste en snelste, bleef achteraan bij Caro hangen. Mijn berijdster zei dat ik het zwaar had en niet verder kwam als een handgalopje, maar er wel van had genoten. Pfff wat een onzin! Ik was de snelste! Zag ze dat dan niet? Jack en Cal hadden gewoon een voorsprong!

Eenmaal terug had Rocky zich gelukkig heel kalm gehouden, ze was niet eens bezweet. Uiteraard hinnikte ze ons wel tegemoet. Logisch, ze had mij, de stoerste, mooiste, liefste en snelste Man van de kudde natuurlijk vreselijk gemist. Wel raar dat ze als eerste naar Jack toeliep. Nou ja, daar moet ik nog even over nadenken.

Alicia